Cynisme
-
Bubbelidioterie
Binnen je bubbel ben je onder gelijken. Binnen je bubbel ben je in je eigen wereld. Binnen je bubbel denkt iedereen zoals jij. Binnen je bubbel sta je niet apart. Binnen je bubbel weet je wel beter. Binnen je bubbel hoor je erbij. Binnen je bubbel word je begrepen. Binnen je bubbel word je behoed… Continue reading
-
Ons verhouden
Als we de situatie niet kunnen veranderen, dan gaan we ons er dan maar toe verhouden. Dat moeten we dan proberen van onszelf. Ik doe daar de laatste tijd volop aan mee. Meedoen is misschien ook een soort van je ergens toe verhouden. Is je ergens toe verhouden moeten een modeverschijnsel of verhielden wij ons… Continue reading
-
Men denkt natuurlijk
Wat zullen ze wel niet denken? Dat ik zo diep in gedachten verzonken was dat ik niet doorhad dat ik mijn paraplu open boven mijn hoofd hield toen ik door het fietser- en voetgangerstunneltje liep? Of ik word, ten onrechte uiteraard, verward met een verwarde persoon. Vanwege die vermoede gedachten en om dus verwarring te… Continue reading
-
Soort van
Laatst ging ik een soort van hiken. Of ik droomde dat soort van. Er liep een soort van pad door het bos. Langs het pad stonden van die prehistorische planten of zo, die zich qua vorm zeg maar soort van oneindig herhalen. Een soort van amandelbroodjes. Het juiste woord komt effe niet naar boven. Mijn… Continue reading
-
Kaders
Je staat in menig kader. Of je dat nou wilt of niet. Mensen plaatsen elkaar voortdurend in kaders. Het ligt in onze natuur. Het gaat er niet om of jij in dat kader past, maar dat het kader om jou heen past. Op dat moment. Op basis van het gedrag dat van je wordt waargenomen.… Continue reading
-
Mag ik vragen waarom?
“Mag ik vragen waarom?”, vroeg de vrouw die met haar gemanicuurde handen net een prikkertje worst met augurk van de schaal had gepakt gedecideerd. Deze vraag was haar reactie op mijn tussen neus en lippen gemaakte vermelding dat wij geen vlees eten. De vraag voelde als een nogal dwingend verzoek dus legde ik onverwijld uit… Continue reading
-
Verlost van narcisme
Weten narcisten dat ze narcisten zijn? Ik waag dat te betwijfelen. De narcisten die ik om me heen zie geven daar zeer weinig blijk van. Uiteindelijk is narcisme natuurlijk ook maar een etiket. En etiketten moet je niet lukraak overal op plakken want dan boet het woord in aan betekenis. Niet iedere overheersende, vileine, zichzelf… Continue reading
-
Ik mag hangen
Bij vrienden hang íkmezelf uitkinderen Daar buiten hang íkkleren uitkinderen Aan neuzen hang íkdus geen fluitkinderen In wilgen hang íknaar verluidtkinderen Continue reading
-
Toegangspoespas
Mijn agenda bevindt zich in een vesting. Om toegang te krijgen moet iemand eerst de zware ophaalbrug neerlaten. Vanachter de kantelen ziet de poortwachter me staan. Ik voer het benodigde ritueel uit om te bewijzen dat ik ben wie ik roep dat ik ben. Op mijn woord kan ik niet worden vertrouwd. Ik moet bewijzen… Continue reading
-
Voornemens
Vandaag eindigt een kalenderjaar. Meer niet. Morgen is gewoon weer morgen. Nieuwjaarsdag is een construct. Het voelt op dit moment voor mij van weinig betekenis. Het is ook weer tijd om over goede voornemens na te denken. Goede voornemens. Misschien moeten we “goede” voortaan maar weglaten. De goede voornemens die men zoal uitspreekt rond 31… Continue reading
