Leven
-
Tijd nodig
Er is tijd verstreken waarin veel niet gebeurde en veel wel. Je had er geen erg in en je had er geen controle over. Tijd vervliegt nou eenmaal. Jouw tijd, onze tijd. Je kunt het niet in een hermetisch afgesloten fles stoppen om te bewaren voor later, voor nood. Tijd laat zich eenvoudig niet hamsteren.… Continue reading
-
Voorstellingen
Wat zich in jouw hoofd afspeelt kan jij me alleen zelf vertellen. Ik kan me er voorstellingen van maken vanuit mijn standpunt. Ik kan een indruk hebben. Ik kan er een gevoel bij krijgen. En donkerbruine vermoedens. Maar de beste manier is toch echt dat je het me gewoon vertelt. Dan luister ik. En ik… Continue reading
-
Boompijn
Op een bed van wit mos en dorre bladerenligt een reusachtige omgevallen boommet metersdikke stam en knoestige takken Op de afstand die een appel zo ongeveer valtstaat een diepgewortelde boom door te levenmet diep gegroefde bast en hangende takken Continue reading
-
Kernkracht
Er is een kracht die je overeind houdt als je dreigt te vallen, die je bij elkaar houdt als je dreigt te worden verscheurd. Een kernkracht die je lijf aanspreekt als je hoofd dat niet doet. Voor als je je hoofd nu niet verliezen kan. Of je hoofd oefent de kracht zelf uit. Om erbij… Continue reading
-
Overmorgen voorbij
morgen pak ikje hand vastovermorgen voel iksteeds nog jouw handmorgen kopen weons eigen huis desnoodsovermorgen maargeen dag latermorgen beginnen weaan óns levenmorgen zie ikonze horizononeindig ver strekkenovermorgen ver voorbij Continue reading
-
Barst maar
Het voorjaar fluitmij maar aanal mijn aandacht gaat naar de knoppenBarst maar Continue reading
-
Arme Hans
Hoe zou het toch met Hans zijn? Dit vraag ik me af sinds ik de biografie heb gelezen. Het wordt niets zonder jou. Een totaal voor de hand liggende titel die hij zelf bepaalde. De biografie is mooi geschreven. Je hebt het gevoel dat je zelf bij Hans aan tafel zit. Een kop thee met… Continue reading
-
Impulsmoment
Misschien is dit wel mijn reactie op de mid life crisis. Waar ik overigens kalmpjes doorheen zeilde. Net als mijn pubertijd. Bij een crisis hoort toch een soort paniekgevoel, maar die heb ik gemist. Er is hooguit een beetje paniek door het ontbreken ervan. Had ik niet al eens een keertje bij het punt moeten… Continue reading
-
Voortschrijdend inzicht
Terwijl ik voort ga, concentreert mijn aandacht zich. Naarmate ik meer doorleef wat gebeurde, wordt duidelijk wat wezenlijk is en wat niet. Zo zie ik dat voor me. Al voortschrijdende ben ik steeds beter in staat te zien wat is en hoe ik me daartoe wil verhouden. Inzichten zijn ook net als vruchten. Ze moeten… Continue reading
-
Niet af, maar naakt
Een mens is gewoon nooit af. Je leven is nooit af. Je sterft zoals je dan bent. Zo zie ik dit althans. Een heel leven wijden aan vervolmaking van jezelf voelt voor mij dus als zinloos. Ooit las ik ergens dat je als peuter al begint jezelf te plamuren met laagjes gedrag die afwijzing door… Continue reading
