De handen van de wind
schiepen je naar ’t evenbeeld
van de golven
Je huid schittert wit
zonlicht en verdiept
het hemelblauw boven me
In jouw luwte laat ik mij
door de wind dan
langzaam in je opgaan
De handen van de wind
schiepen je naar ’t evenbeeld
van de golven
Je huid schittert wit
zonlicht en verdiept
het hemelblauw boven me
In jouw luwte laat ik mij
door de wind dan
langzaam in je opgaan
Hoe ik in elkaar steek ging haar begripsvermogen te boven denk ik nu. Of haar begrip zit gewoon op een andere golflengte. Dat voelt meer plausibel. Jarenlang stemde ze tevergeefs op me af, maar ik zat op een frequentie buiten haar bereik. Dan kan je afstemmen wat je wil, maar je krijgt geen enkel signaal. Niet dat ik die niet uitzond, maar ik deed dat als een merel bij de dageraad. Hoe kan er dan nog verbinding zijn? De merel vertrok.
De merel liet zich een tijdje doelloos meevoeren op de wind maar is toch weer neergestreken. Op het nokje van jouw dak. Hoe ik in elkaar steek voel jij feilloos aan. Bij dageraad zingen we wang aan wang. Verbinden doen wij fluitend.
mijn creative zelfhulp blog bij (on)alledaagsheid
dingetjes enzo
Handboogschietvereniging Nijeveen/Meppel
Columns
Muziek, taal, poëzie
Je wordt geboren, je leeft een tijdje, je begrijpt er geen bliksem van en je gaat dood (Belcampo)
Schrijven is het samenspel van autobiografie, overdrijven en verzinnen.
Pijn en poëzie op de werkvloer.
Leuk dat je hier op deze site terecht bent gekomen
thuishaven voor blogs vol literair talent
Zij. Diversen.
Et maintenant les carottes sont cuites
korte schrijfsels vanuit mijn onderbuikadres
een platform vol fietsbeleving
Style is to forget all styles
Interessante, leuke, toffe en bijwijlen humoristische stukjes over taal
Eenvoudig leven op het Deense platteland