Leven
-
Leeftijd
Instanties moeten van alles van hemweten zoals geslacht en leeftijdde antwoorden staan alvaststreng opgesomd in een harnasdat niemand precies past Leeftijd is meer dan alleen de tijd die verstreek sinds je begonwe lijken immers des te lieverte leven als we even kunnen vergetenwat tijd ook weer was Over duister krakend ijs scheertde schaatser gebogen langseen… Continue reading
-
Levens
Een leven lang voelde ik me alleen. Alleen wilde ik dat niet toegeven. Ik hield mezelf voor dat ik nou eenmaal een einzelgänger ben, wat ook wel echt waar is. Maar ik was het wel. Alleen. Zelfs ik zelf liet mij links liggen. Nu weet ik dat ik ooit juist zélf begonnen ben met het… Continue reading
-
De ruimdenker
Hij probeert zo min mogelijk van dingen op te kijken. Dingen die ver van hem af staan. Dingen die indruisen tegen zijn overtuigingen. Dingen die hij nog niet begrijpt en misschien wel helemaal niet hoeft te begrijpen. Dingen die ook gewoon zijn wat ze zijn. Dus denkt hij er niets over. Hij vindt eigenlijk dat… Continue reading
-
Heen en weer
Het leven deint op en neerSlingert je van de afgrond naar de top Van vrijheid naar gevangenschapVan de lente naar de herfstVan de schaduw naar de zonHeen en weer Liefde is als het leven Slingert me van onmacht naar vreugdeVan sterk naar kwetsbaarVan de zon naar de maanVan de storm naar de stilte Heen en… Continue reading
-
Niks
Het is niet dat er niks in mijn leven gebeurt. In tegendeel eigenlijk. Er gebeurt van alles. Ik voel me door het leven toegelachen en de wind staat voelbaar in mijn rug. Misschien gaat het gewoon te goed met me. Misschien schrijf ik daarom nagenoeg niks. Als ik ergens mee zit, dan zoek ik mijn… Continue reading
-
Het Ei van Descartes
Moeten we denken om te kunnen bestaan? Of moeten we bestaan om te kunnen denken? Descartes verwoordde dat toen allemaal heel leuk en aardig met zijn “ik denk, dus ik besta”, maar drukt daarmee wel zwaar op de noodzaak van het denken. Met “bestaan” bedoelde Descartes natuurlijk meer dan primair “in leven zijn”. Hij bedoelde… Continue reading
-
Zonnestraal
Ze breekt door het grijze wolkendek. Zonnestraal. Oogverblindende schittering.Zonnestraal. Mistflarden verdwijnen als sneeuw. Zonnestraal. Wat ze aanraakt, verandert in goud.Zonnestraal. De espresso smaakte nog nooit zo vol.Zonnestraal. Dansende vliegjes zijn ineens ook mooi.Zonnestraal. Ik doe mijn ogen dicht en geniet van haar.Zonnestraal. Continue reading
-
De rugzak
We hebben er allemaal eentje. Een rugzak. Dé rugzak. Je draagt hem voor de rest van jouw rit. In de rugzak zitten dingen die je met je meedraagt. Voor altijd. Dingen die in de loop van je leven bij je zijn gaan horen. Herinneringen, confrontaties, tegenslagen, overwinningen. Allemaal dingen die jou definiëren. Onuitwisbare dingen. Dingen… Continue reading
-
Covidsluizen
Als je naar de kroeg, het theater, een restaurant, een museum, de keukenhof, een festival of Duitsland wil, moet je covidnegativiteit zijn aangetoond. Zonder bewijs van covidnegativiteit kom je er niet in. Het moet allemaal worden mogelijk gemaakt door snelle testmethoden. Hoe sneller en makkelijker deze “covidsluizen” werken, hoe beter, zou je denken. Als ik… Continue reading
-
Reikhalzen
Bij reikhalzen denk ik aan verlangen naar iets dat nog buiten je bereik hangt. Je ziet het, maar je kunt er nog net niet bij. Ik vind het woord “reikhalzen” ontzettend goed passen bij de periode die we momenteel met z’n allen doormaken. Eigenlijk lijken we allemaal vooral reikhalzend uit te zien naar ons oude,… Continue reading
