OBA

Inside the box thinking…

Kapla is ontegenzeggenlijk het beste speelgoed dat er is. Echt. Het zijn een heleboel kleine houten plankjes die perfect recht zijn en exact dezelfde afmetingen hebben. En die simpele plankjes nodigen ongelooflijk uit tot creëren. Je kunt er behoorlijk onmogelijk uitziende bouwwerken mee bouwen die de zwaartekracht lijken tegen te spreken. Dit speelgoed nodigt je uit om outside the box te denken. Zo niet bij mijn vierjarige zoontje. Zie zijn creatie hieronder. Ik vind het heel bijzonder wat hij heeft gemaakt. Dit is outside the box denken binnenste buiten gekeerd. Dit is beyond outside the box denken. Papa is outside zichzelf van trots.
image

Alle kranen van Dwingeloo drupvrij

In onze douche zit een 8 jaar oude thermostaatkraan van Grohe. De thermostaat bleef steken bij de 38 en een halve graad, waardoor het douchen een wat lauwe aangelegenheid was. Vandaar dat ik hem van de muur heb gehaald, gedemonteerd en een uurtje in een bak met ontkalker heb laten weken. En daarna in omgekeerde volgorde weer terug geplaatst. Klus geklaard en er kwam weer loeiheet water uit de douche. Top. De kraan glimt bovendien weer als een hondedrol in de maneschijn, aangezien alle kalkaanslag eraf is.

Trots toon ik het resultaat aan mijn vrouw, en haar reactie was: “mooi, maar hij drupt, kijk daar”. En ze had gelijk. Bij de thermostaatknop vormde zich om de seconde een heel irritant druppeltje die je de hele nacht uit je slaap houdt. Shit. En ik krijg het niet weg ook al gebruik ik mijn allerdikste bahco. Dus ik stierde gisteren naar buiten en vervloekte een oppermacht welke ik niet bij naam zal noemen. En prompt steekt een glorieuze storm op. Windsnelheden van 150 km/uur rukken uit alle macht aan de bomen van Drenthe. De Boomwortels rukken op hun beurt aan de waterleidingen. En het werkt. Uit onze douchekraan valt geen drup meer…evenals uit alle andere kranen in heel Dwingeloo. 

Oeps. Even Apeldoorn bellen…

daar niet van

Wat ik ervan vond? Gut, ik vind het aardig dat je het me vraagt, daar niet van, maar waarom wil je het weten? Denk je dat ik me niet vermaakt heb soms? Nou heb ik me opzich wel vermaakt hoor, daar niet van, maar ik had me er iets anders bij voorgesteld denk ik. Niet dat je het niet duidelijk uitgelegd hebt allemaal, daar niet van natuurlijk hè. Je weet wel hoe dat is bij mij met dat soort dingen, toch? En ik verwijt jou ook helemaal niks, daar niet van hoor. Het is gewoon dat ik niet zo van dat soort dingen ben. Niet dat er iets mis mee is hoor, daar niet van! Ik heb er gewoon niets mee, snap je? Dat snap je toch? Ja toch? We kennen mekaar ook al zo ontzettend lang. Niet dat ik denk dat je nooit iets snapt van mij hoor, daar niet van. En het gaat het er toch om dat jij het naar je zin hebt gehad, toch? Begrijp me niet verkeerd hoor, ik meen dat echt. Niet dat je mij ooit verkeerd begrijpt hoor, daar niet van natuurlijk.

Hoe te bloggen (of niet)

Er is me een nieuw soort trendje opgevallen in de blog-o-sphere (kan iemand me vertellen wie dat stomme woord heeft bedacht, dan was ik hem even zijn oren): het doorhalen. Heel interessant. Het heeft zo te zien de volgende functie: iets zeggen, maar daar maar half achter staan. Je veroorlooft je daarmee dus iets te zeggen dat je niet (echt) meent of niet letterlijk zo bedoelt, dus haal je het en plein public door.

Eigenlijk geef je in het openbaar dan toe dat de doorgehaalde tekst een onbetrouwbare uiting van je is. Het huidige regeerakkoord zou dus grotendeels doorgehaald moeten zijn. Oeps! Wat zeg ik nu toch weer, gelukkig kan ik het doorstrepen! Doorstrepen is de blogger-manier voor het quasi-beschaamd je hand voor je mond houden bij een welgemeende ontdeugende uitspraak.

Dat is althans mijn analyse. Dus ik geloof dat ik het snap. Maar ik begrijp het alleen niet. Waarom zou je iets willen overbrengen waar je niet geheel achter staat? Bloggen bestaat uit schrijven en schrappen. Dat doorhalen is, als je het mij vraagt, ofwel een verkapte vorm van valse bescheidenheid ofwel een uiting van onzekerheid. Daarom is mijn bescheiden mening en advies: Doorhalen is voor sukkels, doe het niet!Doorhalen is te gék! Het voegt écht iets toe aan je blog!

Update: Naar het schijnt, leef ik onder een rots. Dat heb je ook met al die zwerfkeien hier in Drenthe. Dat doorhalen blijkt in de blog-o-sphere (ooit in de blog-oertijd door een Amerikaan bedacht) al jaren in gebruik te zijn. Ik ben een trage trendspotter, zo blijkt. Ik stel mijn mening dan een beetje bij: doorhalen is zooooo 1995!Doorhalen is heel hip! Doe het ook!

Hoe te smalen

Smaal jij wel eens? Moet je echt eens doen joh. Er gaat namelijk niets boven een potje uitgebreid smalen. Laatst smaalde ik wel anderhalf uur achter elkaar. Het voelt ook ongelooflijk lekker om even ongenegeerd te honen. Dat lijkt heel veel op smalen, dus je kunt het daar uitstekend mee combineren. Het voelt in het begin wel een beetje ongemakkelijk dat honen en smalen, maar dan denk je gewoon bij jezelf: ik ben beter dan de hele wereld!

Visualiseren werkt ook heel goed. Vooral bij de beginnende smaler of honer. Visualiseer jezelf in een hoge, ivoren toren van waaruit je op de mensen neerkijkt. Nietige, kleine mensjes krioelen als mieren onderaan de voet van jouw toren. Ze zijn jouw blik natuurlijk niet waardig, maar je doet het desondanks. Je mondhoeken trekken ietwat naar beneden en je heft je kin zodat je langs je neus naar de wereld kijkt. Het is maar goed dat er gelukkig ook halfgoden zoals jijzelf bestaan zodat er nog enige orde in die chaos daar onderaan jouw toren kan worden gebracht.

En als ze je betichten van hoogmoed, minachting, zelfingenomenheid, of zelfs arogantie, dan weet je dat je in je smaling en honing bent geslaagd. Dan geef je die zeurpieten als blijk van dank je allerbeste hoonlach: Mwah-hah-hah-hah-hah!, jullie zijn toch zoooo zielig. Laat me niet lachen zeg.

Solar junky

zonverslaving

Bij ons in de tuin staat een een kerstomatenplant. Daaraan groeien tomaatjes zo zoet als aardbeien, want nergens schijnt het zonnetje zo goed als boven onze tuin. Er gaat niets boven fruit uit eigen tuin, toch? Ik heb er wel een soort obsessie mee gekregen, met de zon. Het is het soort obsessie dat mij regelmatig naar sites als buienradar.nl en weergegevens.nl doet surfen. Ik móet namelijk weten hoeveel zon ik op ons dak mag verwachten. Ook kijk ik vergenoegd of verbitterd terug in de tijd op grafiekjes die me laten zien hoeveel zon ons dak heeft bereikt. Ik ben een solar junky.

Met de grafiekjes van hierboven ben ik gematigd vergenoegd. Met name 5 september is er eentje voor boven de schoorsteenmantel (die ik niet heb) of op een T-shirt. Ik ben er gek genoeg voor. De oranje grafiek toont het percentage zon dat is gemeten in het weerstation in Hoogeveen. Daar woon ik niet ver vandaan. De blauwe grafiek toont hoeveel watt vermogen de tien zonnepanelen die op ons dak liggen produceren. Je ziet het: veel zon is veel vermogen.

5 september leverde een lekkere, vette 14,15 kWh op. Heerlijke groene stroom, van eigen dak kwam op die dag uit onze stopcontacten. Het tosti-ijzer maakte de tosti’s extra goudgeel, en de cola uit de koelkast was extra verfrissend. Voor de rest stroomt die lekkere stroom vooral naar buiten het energienet in zodat de buren opeens ook dachten van “goh, wat een lekker, krachtig bakkie koffie komt er vandaag uit de senseo!”, of “goh, wat heeft de grasmaaier er zin in vandaag zeg!”.

Maar de  komende dagen worden zo te zien minder zonnig.  De onderstaande voorspelling maakt me al bij voorbaat somber. Sorry buren, de koffie zal wat minder lekker zijn vrees ik.  Maar ach, in de regen kun je toch geen gras maaien en tomaten hebben ook water nodig. Bovendien worden de zonnepanelen met een lekkere bui ook weer mooi schoon, zodat ze bij de volgende zonnige dag weer lekkere frisse stroom maken kunnen.

zonverwachting

 

De uitverkoren Mestkevertjes

Meneer en mevrouw Mestkever lopen de loopplank op van Noah’s magnefieke ark. Mevrouw Mestkever kijkt verguld om zich heen. “Wat een eer dat wij door meneer Noah uitverkoren zijn. Dit wordt echt een hemelse reis”, verzucht ze. “Hmmpf”, moppert meneer Mestkever, “Moet je dat kleffe stel paardenvliegen daar zien! En je moet niet denken dat die ook maar een vijgje met ons willen delen!”.

Mevrouw Mestkever schudt haar koppie en zegt: “Ach, knorrepot, bederf onze honeymoon (de door Noah voorspelde zondvloed viel hier heel handig mee samen) nou niet gelijk hè, je weet dat er van ons verwacht wordt dat wij na de zondvloed weer samen heen gaan en ons vermenigvuldigen. Er is genoeg andere mest om uit te kiezen. Als je de hele tijd zo blijft mopperen sterf ik net zo lief uit hoor!”. Meneer Mestkever bindt snel in en zegt: “ach, het is ook maar goed dat er geen olifantenvliegen bestaan, hè scheetje van me?”.

Mevrouw Mestkever leunt naar hem toe en terwijl ze heimelijk naar het Olifantenpaartje wijst dat een eindje verderop de plank op loopt zegt ze zachtjes: “En je weet hoe opgewonden ik altijd wordt van een lekkere grote bal Olifantenstront, hè poepie van me!”. Meneer Mestkever kijkt schichtig om zich heen om te zien of niemand haar heeft gehoord. Zijn gezicht kleurt en beetje rood als hij moppert: “Ja, maar we motten van Noah persé wachten tot na de zondvloed. Alsof die twee flikflooiende paardenvliegen zich daar ook maar iets van aan gaan trekken! Na hen de zondvloed!”. Maar mevrouw Mestkever klopt op haar reistas en fluistert dan: “Rustig nou maar schat. Waarom denk je dat ik 40 condoompjes heb ingepakt, hmmm?”. 

Tussen de middag

Een middag bestaat blijkbaar uit twee helften. Je kunt er namelijk iets tussen doen. Een boterham bijvoorbeeld. Ja, eigenlijk bedoelen we met “tussen de middag” een periode tussen de ochtend en de middag. In Nederland begint de ochtend ergens tussen half 6 of  6 uur, en eindigt om 12 uur.  Daarna begint in Nederland (en ook Vlaanderen) de middag, welke doorloopt tot circa 18 uur. In Vlaanderen duurt de ochtend daarentegen maar een half uurtje: van  9 uur tot half 10. Gelukkig hebben ze in Vlaanderen ook nog een voormiddag (van half 10 tot 12 uur).

Wij Nederlanders hebben tussen de ochtend en de middag dus officieel geen periode. Immers, de ochtend en de middag sluiten naadloos op elkaar aan. En tóch hebben wij een tussen de middag die geen tussen de middag is. Tussen de middag bestaat eigenlijk niet. Eigenlijk is het een “tussen de ochtend en de middag”. De lengte van die periode is nergens opgeschreven, maar het is in ieder geval lang genoeg om een boterhammetje in weg te kanen, of een appeltje weg te knagen.

Taalkundig gezien is “tussen de middag” natuurlijk sowieso een gedrocht. Net als “tussen de deur” overigens. Het woordje “tussen” heeft altijd tenminste twee meewerkende voorwerpen nodig. En tussen die delen dient ruimte te zitten zodat het onderwerp er tussen kan. De grammatica is er glashelder over. Maar in de volksmond is al die grammatica maar onhandig, dus lopen we de kantjes eraf. ’t Is een rommeltje. Wedden dat ze in Duitsland geen “zwischen dem Mittag” hebben? Ook “between the afternoon” is utter nonsense. I rest my case.