Soms ben ik wel eens bang dat ik als een vervalsing over kom. Ik bevind me dan in een gesprek over bijvoorbeeld kunst. De anderen in het gesprek weten daar veel over, maar ik bar weinig. Ik hou ervan, maar weet nooit zeker of iets wel officieel kunst is. Af en toe bezoek ik wel eens een kunstmuseum of -expositie. Vaak in gezelschap van iemand die meer verstand heeft van kunst dan ik. Ik weet best wanneer ik een kunstwerk mooi vind of niet. Op mijn eigen manier kan ik ook prima uitleggen waarom, maar voor alle zekerheid zeg ik er dan vaak bij dat ik er natuurlijk geen verstand van heb. Ik verontschuldig me daarmee eigenlijk voor mijn ondeskundige mening, wat natuurlijk idioot is. Het staat me toch vrij om kunst te waarderen zoals ik dat kan? Misschien ben ik gewoon een onvervalste kunstliefhebber.
- Reactie
- Herbloggen
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Verwoede noten 
als bezoeker van een kunstmuseum en/of een kunstexpositie ben je net geen echt onvervalste kunstliefhebber omdat de kunst die je daar aantreft al een eerste hobbel kunsttoets heeft doorstaan, of minstens een financiële drempel heeft genomen al of niet gesubsidieerd door een commissie bestaande uit valse kunstkenners die belastinggelden mogen uitdelen, daar is een lelijk woord voor
In musea ben ik voor wat betreft mijn vermogen kunst te herkennen in principe veilig, en anders is het de schuld van een of andere hypocriete kapitalist. Dat is dan duidelijk.
in principe veilig, dat is goed uitgedrukt. Menig gemeenteraad laat zich bij het bevorderen van kunst adviseren door een commissie van kunstkenners. Daar zit ook wel eens een arme sloeber in, een vriendje van jou.
de beste test is zelf kunst maken en tentoonstellen. Ik vind je een onvervalste kunstliefhebber..