Gedicht
-
In alle bescheidenheid
Om de mensheid niet te verpletteren met mijn indruk, doe ik maar gewoon en precies gek genoeg. Om de mensheid niet te verbluffen met mijn alwetendheid, meet ik me een vertwijfelde blik aan, hou me van de domme. Om de mensheid niet te verblinden met mijn schoonheid, kleed ik mij heel gewoontjes, eigenlijk bij het… Continue reading
-
Eerbetoon
Dit is het beste, meest geweldige gedicht ooit… Op een dag, lang, lang geleden, stond ik alleen te liften langs een onmetelijk lange, verlaten weg en zomaar ineens, schitterde daar een duivels wezen, midden op de weg…en het sprak deze epische woorden: Draag nu het beste gedicht ter wereld voor, of je ziel…is mijn! Dus… Continue reading
-
Twaalf
In het dal van de Klaraalf Onder de rook van de Kradaalf Groeit al een eeuwtje of twaalf Een knoestige, oeroude Pontigaalf In haar kruin broedt de bonte Falaraalf Op haar eieren, ’t zijn er minstens twaalf Die vormen het lievelingskostje van de Pitaalf Verwant aan de veel grotere Fataalf Een wurgslang van minstens een… Continue reading
-
Hoe te wezen
wees maar, toe maar je kan het wéés maar gewoon, dan ben je al heeeel goed Continue reading
-
Ik arachnafoob
Achtpotige nachtmerries Kruipen uit de schaduwen Jagen de stuipen op mijn lijf Al bij de gedachte aan zo’n zwarte joekel Kruipend over mijn hand Ik zou het werkelijk besterven Mijn maag draait zich om Mijn nekharen gaan overeind Huiveringen schieten langs mijn ruggegraat Het is primaire afschuw Panisch maai ik ze uit mijn haren. Instinctief… Continue reading
-
Zombievrees
Als ik weet dat mijn hoofd een vergiet is. Weet dat ik niets meer schijn te kunnen onthouden Dat ik me nergens meer voor kan interesseren Mijn mening niet meer uitspreken kan Mijn schouders voor alles ophaal Alles om me heen zou vergeten Besef dat ik niets meer zeker weet behalve dat Dan vrees ik… Continue reading
-
Ontmoet
we zouden ‘ns minder moeten zeuren, minder zeiken en zaniken we zouden beter moeten weten, beter vertrouwen op ons verstand we zouden ‘ns meer moeten geloven, meer geloven in elkaar we zouden ‘ns vaker moeten lachen vaker onbedaard schateren we zouden ‘ns vaker moeten leven niet morgen, maar vaker leven in het nu we zouden… Continue reading
-
Rust zacht man
Een erudiete, grijze man Stierf eenzaam in zijn slaap Een gekwelde man Een oude geliefde Een gespleten persoon Een liefhebbende vader Een geduldige opa Een alcoholist Een schoolmeester Een man van de natuur Een ongeroemde guru Moeten we nu missen Rust zacht man Continue reading
-
Het kaartenhuis
Ons kaartenhuis schudt op haar grondvesten terwijl de koude wind erom heen giert, trekkend aan de zwakste kaartjes. Ze beven en steunen, klagen en kreunen. Het kaartenhuis staat bijna op instorten. Maar ach, als het onvermijdelijke dan gebeurt, vegen we de kaarten allemaal bijelkaar, wrijven ze weer warm tot ze blozen. Dan bouwen we het… Continue reading
-
Mettertijd
Mettertijd wordt alles minder scherp, verzacht alle pijn Mettertijd ontstaan alle wonderen en vervagen alle herinneringen Mettertijd wint je lach aan glans maar doven alle sterren Mettertijd klaren alle stormen op, wordt alles kraakhelder Mettertijd baan je je pad en nadert de horizon Continue reading
