We hadden even moeten oefenen
Jij en ik op het gazon
Met de voetzolen tegen elkaar
Eerst een klein knikkertje ertussen
Om te kijken hoe het zou voelen
Daarna voorzichtig een tennisbal
Even rustig wennen aan de afstand
Dan vooruit, die opblaasglobe
Jouw lieve voetjes down under
Mijn grote voeten op de lage landen
Maar we hebben niet geoefend
En nu zit de hele aardbol ertussen
Ik sta blootvoets in het gras
Mijn aandacht is bij jou
Wriemel es met je teentjes?
Powered by ScribeFire.
mijn creative zelfhulp blog bij (on)alledaagsheid
dingetjes enzo
Handboogschietvereniging Nijeveen/Meppel
Columns
Muziek, taal, poëzie
Je wordt geboren, je leeft een tijdje, je begrijpt er geen bliksem van en je gaat dood (Belcampo)
Schrijven is het samenspel van autobiografie, overdrijven en verzinnen.
Pijn en poëzie op de werkvloer.
Leuk dat je hier op deze site terecht bent gekomen
thuishaven voor blogs vol literair talent
Zij. Diversen.
Et maintenant les carottes sont cuites
korte schrijfsels vanuit mijn onderbuikadres
een platform vol fietsbeleving
Style is to forget all styles
Interessante, leuke, toffe en bijwijlen humoristische stukjes over taal
Verwoede noten 
mooie woorden
afscheid en afstand
.
Bedankt 🙂
De afstand kan gelukkig niet nóg groter. Tenzij ze naar de maan reist. Je weet maar nooit met astronomen…
Aha, lachte de graaf,deze kán beslist niet over Macbeth gaan.
Dat is één ding,dat 100% zeker is.
Ja,oefenen
met steeds een stukje verder
tot je door het vlies heen breekt.
Wel verdraaid!
prachtig!
🙂