liefde
-
Nu is nu
Bij het station, Daar hadden we afgesproken. Bij Thorbecke. Hij stond met zijn handen over elkaar. Ik bewust niet. Hoe ik dan wel moest gaan staat wist ik ook niet. Ik keek naar de mensen. Zoekend naar jou. Ik zou je vast wel herkennen. En daar kwam je ineens aan. Op je rode fiets. Je… Continue reading
-
Substantie
Hoe vast is mijn vorm eigenlijk? Hoe los of vast zou mijn vorm moeten zijn? Het zijn vragen die de laatste tijd vaak door mijn hoofd gaan. De achterliggende gedachte is dat ik graag trouw wil blijven aan mezelf, maar dat ik dit tegelijkertijd ook mijn geliefde toewens. We praten er ook vaak over met… Continue reading
-
Houvast
En plotseling was alle houvast zomaar weg. Een duizelingwekkend gevoel te vallen overmeesterde me. Een gevoel dat totaal onverwacht kwam. Overrompeld schudde ik op mijn grondvesten. Mijn lichaam liegt niet, daar vertrouw ik op. Mijn rationele verstand doet tevergeefse pogingen om mijn hart te beschermen. Maar het hart stuurt resoluut aan op de sprong in… Continue reading
-
Levens
Een leven lang voelde ik me alleen. Alleen wilde ik dat niet toegeven. Ik hield mezelf voor dat ik nou eenmaal een einzelgänger ben, wat ook wel echt waar is. Maar ik was het wel. Alleen. Zelfs ik zelf liet mij links liggen. Nu weet ik dat ik ooit juist zélf begonnen ben met het… Continue reading
-
Mijn type
Spreekt bij voorkeur Vlaams, en Spaans na zonsondergangFonkelt met ogen, verscholen achter speelse lokkenBeweegt me als de wind het wuivende grasVerwarmt me als de stralen van de lentezonVoelt me aan, heeft aan zes woorden genoegOntnuchtert me feilloos met haar eigen wijshedenLoopt op mooie, blote voeten door het bedauwde grasSchittert verblindend door ontelbare, mooie facettenIs echt… Continue reading
-
Heen en weer
Het leven deint op en neerSlingert je van de afgrond naar de top Van vrijheid naar gevangenschapVan de lente naar de herfstVan de schaduw naar de zonHeen en weer Liefde is als het leven Slingert me van onmacht naar vreugdeVan sterk naar kwetsbaarVan de zon naar de maanVan de storm naar de stilte Heen en… Continue reading
-
Oordelen of accepteren
Niet oordelen is moeilijk, weet ik. Ik betrap me er nog vaak op. Misschien is het voor een mens gewoon ook wel onmogelijk om nooit te oordelen. Dit is hoe ik oordelen heb leren zien: je vormt een mening over hoe iemand is op basis van wat je op dat moment waarneemt. Iemand doet nu… Continue reading
-
Als altijd
Als bergen rijzen, als de aarde ademtAls ochtenden gloren, als het leven roeptAls oceanen rijzen, als de maan wastAls poelen verstillen, als de wind ligtAls luchten klaren, als de merel zingtAls krekels tjirpen, als de avond valtAls harten kloppen, als het vuur brandt Continue reading
-
Flitsdaten
Een aantal maanden terug, nog net voor de coronagekte uitbrak, begaf ik me op een avond in een klein café, ergens in het Noorden van het land. Ik was onvoorbereid. Dat had ik bewust gedaan zodat ik alleen nog maar mezelf kon zijn. De tijd van indruk maken ligt heel ver achter me, maar misschien… Continue reading
-
De ware romanticus
Hij is eigenlijk bepaald geen ridder op een wit paard. Dat zou hij zelf in principe nooit over zichzelf beweren. Wie zou zoiets überhaupt over zichzelf zeggen? Dat vroeg hij zich vaak af. Welke man zou zichzelf nou openlijk een romanticus noemen? Hij in ieder geval niet. Ook al barstte hij van de romantiek. Wat… Continue reading
