Dat is wat ik de laatste tijd veel hoor tussen de televisieprogramma’s door: “Wat mannen willen”. Klaarblijkelijk willen mannen zalfjes en smeerseltjes om te voorkomen dat hun gezichtshuidjes uitdrogen. Ja, vast. We heten namelijk niet allemaal Umberto Eco over wie mijn eigen vrouw zegt dat hij er erg goed uit ziet en dat ze duidelijk kan zien dat hij zijn gezicht goed verzorgt. Een andere favoriet in de lijst van knappe mannen van mijn vrouw is Pierce Brosnan die naast Brits geheimagent nu ook verzorgde man speelt voor Loreal. Verrader!

Als je het mij vraagt willen de meeste mannen vanuit zich zelf helemaal geen antirimpelcremepjes en vochtinbrengende zalfjes. Bovendien zijn we al genoeg tijd kwijt met het gladscheren van onze ruige smoelen. Ikzelf scheer me 2 of hooguit 3 keer in de week (in de vakanties nog minder vaak), omdat ik geen zin heb om dat elke dag te doen. Dat gekras met die messen over je gezicht lijkt mij verder ook niet heel bevordelijk voor de conditie van je huid. En dat haar dat groeit daar toch met een reden? Bescherming van de huid misschien?

Nee baarden zijn vies en ze kriebelen, vinden de meeste vrouwen (die van mij vindt dat ook). Vele mannen scheren zich dan ook om het zachte, verzorgde huidje van de vrouwen met wie ze het bed delen te beschermen (lees: om de kans op seks te vergroten). De andere reden waarom wij onze stoere kinnen scheren is als we strak in het pak moeten voor zoiets als een bruiloft, begravenis of sollicitatiegesprek.

Dus regelmatig mishandelen de mannen hun gezichten met aggresieve scheergels en vieze scheermesjes. Ja, eigenlijk moet je een scheermesje maar 1 keer gebruiken, maar daarvoor zijn ze vaak net weer te duur dus we gebruiken ze vaker. Meneer Gilette heeft dat heel goed begrepen: maak een produkt dat wordt verbruikt en weggegooid, zodat we er veel van kunnen verkopen. Na 3 keer scheren zijn ze bot, dus ik gooi elke week een paar gram staal in de vuilnisbak. Ik scheer dus met tegenzin, maar onder al die maatschappelijke druk doe ik het toch maar, en intussen gelooft de hele wereld dat het iets is wat mannen willen. En een verdere stap naar de versofting van ons ooit stoere imago is dan de druk op mannen om huidverzorgende middeltjes te gaan consumeren. Want, dat is wat moderne mannen willen. En het ellendige is dat we het door al dat scheren ook nog nodig hebben ook.

Ach, Loreal en Nivea zijn niet de enigen die appelleren aan wat mannen zouden willen. Heineken denkt ook te weten wat mannen willen. Kijk maar eens naar het filmpje hieronder.

Tja, de commercie heeft ons in de greep. We worden met zijn allen dagelijks gebrainwashed en weten eigenlijk helemaal niet meer zo zeker wat we willen. Ik beweer niet dat ik geheel ongevoelig ben voor wat de commercie zoal op ons projecteert, maar ik probeer wel kritisch te blijven. Ik vrees echter dat de Goedheiligman mij dit jaar een tube hele dure dagcreme voor mannen kado gaat doen en dat hij in zijn grote boek gaat bijhouden of ik het braaf gebruik. Zucht.

Powered by ScribeFire.

Er was eens een klein meisje dat altijd een rood kapje op haar hoofd droeg. Zij had die van haar oma gekregen. Vandaar dat haar naam ook ‘Roodkapje’ was.

Mijn oma droeg vroeger altijd een hoofddoek als ze de deur uit ging. Altijd mooi passend bij haar bloemetjesjurk. Toch was mijn oma geen moslima. Ze droeg het om haar hoofd warm te houden (ze had er ook eentje van doorzichtig plastic, voor als het regende). Ze droeg het zeker niet uit religieuze overtuiging, want daarvoor vloekte ze te veel. Ja, katholieke vrouwen waren vroeger verplicht hoofdbedekking te dragen tijdens het bidden in de kerk, want dat gebood Paulus blijkbaar (ik weet niets over de katholieke kerk, maar Wikipedia wees me in deze richting…) in zijn eerste brief aan deKorintiërs (11, vers 5 en 6). Hieronder het bewuste citaat:

5	Maar een iegelijke vrouw, die bidt of profeteert met ongedekten hoofde, onteert haar eigen hoofd; want het is een en hetzelfde, alsof haar het haar afgesneden ware.
6	Want indien een vrouw niet gedekt is, dat zij ook geschoren worde; maar indien het lelijk is voor een vrouw geschoren te zijn, of het haar afgesneden te hebben, dat zij zich dekke.

 

Mijn lieve oma droeg haar hoofddoekjes gewoon omdat ze het mooi vond en omdat ze het gewend was. Waarschijnlijk omdat het in haar jongere jaren (de jaren 40 en 50) gewoon in de mode was (ongetwijfeld een voortvloeisel uit het bovenstaande gebod). En waarschijnlijk liet Oma in haar jeugd menig mannenhart sneller slaan met haar prachtige ogen onder die toen modieuze hoofddoek.

Als ik zelf bejaard ben, draag ik waarschijnlijk ook nog steeds dezelfde soort broeken, overhemden, onderbroeken, sokken en jassen als ik nu draag. Mijn kleinkinderen zullen mij erg ouderwets vinden. Op een gegeven moment ga je gewoon niet meer met al die gekke
modegrillen mee. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Het zou me trouwens niets verbazen als de hoofddoek weer helemaal terug komt. Wilder’s idee voor belasting op hoofddoekjes kon dit nog wel eens versnellen, want verbod maakt opstandig: de hoofddoek wordt dan helemaal hot.

Ach, en de hoofddoek is toch een stukje Germaanse volklore dat niet is weg te slaan uit onze cultuur? Roodkapje droeg er immers ook eentje. Roodkapje was eigenlijk een symbool voor reinheid en zuiverheid. Ze was oorspronkelijk kennelijk blond. Een “lady in red” dus in zekere zin. En die wolf zag die lekkere blonde met die sexy hoofddoek wel zitten.