Schok

iTomb

Noem het morbide, maar dit is waar ik aan dacht toen ik hoorde dat Steve Jobs is overleden: iTomb. De grafzerk is natuurlijk een levensgrote, granieten iPhone. Het oppervlak is glanzend zwart. Enigmatisch, zonder enige gravering. Zelfs niet het woordje “iTomb”. Eronder liggen Steve’s stoffelijke resten. De man die Silicon Valley mede heeft gemaakt tot wat het nu is. De man met de gouden visie. Ik ben Apple-fan noch -hater, maar Apple liet me in ieder geval niet koud. Steve Jobs laat niemand koud. Apple laat niemand koud.

De iTomb mag je aanraken om in contact te komen met de ziel van Steve. Het wordt een bedevaartsoord, dat is zeker. Het huis in Silicon Valley, waarin Steve opgroeide, wordt een nationaal monument (misschien is dat al zo). Een must-visit voor Silicon Valley toeristen. Zelfs een broodnuchter type zoals ik zou zeker en bezoekje overwegen als ik in de buurt zou zijn. Steve is een iCon. Zijn dood laat niemand onberoerd. Rust zacht Steve.

Wapengek

Idioten die het nodig vinden om willekeurige mensen dood te schieten en daarna zichzelf, heb je tegenwoordig overal. Sinds vandaag ook in Alphen aan den Rijn. Nog nooit kwam zo’n idioot zo dichtbij voor mij en mijn vrouw. Het NOS Journaal toont beelden van vertrouwde straten. Het maakt me kotsmisselijk. Ik kijk naar mijn vrouw. Ze ziet bleek en is blijkbaar net zo verbijsterd als ik. Plotseling moet ik aan onze vrienden in Alphen denken. Ik bel ze gelijk. Gelukkig is hen niks overkomen. Pak van ons hart. Niet dat dit de schok ook maar enigzins vermindert. De levens die dit heeft gekost zijn onverbiddelijk weg. Wat een ziekelijke zinloosheid. Hiervoor bestaat geen vergeefbaar motief.