Altijd vind ik weer een manier om te wortelen en te bloeien. Wieden heeft geen zin. Ik steek toch weer mijn kop op. Dat ligt aan mijn weerbarstige natuur.
Mijn weerbarstige natuur
5 reacties op “Mijn weerbarstige natuur”
-
enkel kijken of alleen maar liken moet het hoogste ideaal zijn van de weegbree.
-
Ook al weer vergelijkbaar 🙂
-
-
Kort en bondig!
De weegbree gaat schijnbaar op ‘eigen wijze’ zijn weg. Die hoeven we dus niet aan te sporen of de juiste weg te wijzen….
Mag ik het zien als een parabel van jouw ‘Zijn’?
Met groet, Rolf van der Leest
-
Dat mag zeker Rolf!
-
-
[…] worden als is het het laatste wat ik doe! Mij krijg je er sowieso niet onder. Mijn natuur is te weerbarstig. Dus geef ik aan alles met mijn grootste overtuiging de positiefste draaien. Zo van: die […]
Geef een reactie