Verwoede noten

Ergens ontbreken woorden. Misschien schieten ze wel tekort en blijven ze daarom uit. Alsof de tijd niet roert. Misschien zijn het te zware woorden. Hou me vast lief. Onze liefde wortelt gelukkig al zo diep. Peilloos haast. Samen duiken we in een zee van zinnen. Dat basaltblok daar op de bodem van mijn ziel is mijn anker. Jij kan die bewegen. Hou me goed vast, en licht me.