Verwoede noten

Hoge noten, lage noten en alles daartussen


Algemeen

  • Dwaaldrift

    Heel even bekroop me het gevoel dat ik op de goede weg was, maar het kroop snel terug in zijn hoekje Continue reading

  • Chief Laundry Officer

    Volgens mij hebben mijn vrouw en ik een nogal typische rolverdeling in het gezin. We zijn allebei carrièrebeesten, maar getemd door onze gezamenlijke verantwoordelijkheden in het gezin. Ons gezin is onze eigen fijne hoeksteen, dus daar waken wij zorgzaam over. Van die hoeksteen mag niets afbrokkelen, want anders komt de stevigheid van alles dat daar… Continue reading

  • Later ja

    In de trein gaat iemands mobieltje af. De stropdas tegenover me frummelt een oortje in zijn oor en neemt op… Hallo? Heeee Ernst. Ja. klopt. Klopt ja. Ja. Nee ik zit nog in de trein. Nee, in de trein! Ja. Het gaat nog wel even duren. Ja weet ik veel? Amersfoort. Ja Ja Nee dat… Continue reading

  • Hoi te kinderachtig?

    Emailtjes die ik van mijn collega’s krijg beginnen steeds vaker met “Hi”. Geen voornaam te bekennen. Het blijft bij de aanhef van maar 2 letters. Vooral drukke baasjes hebben er een handje van. Het kost dan ook erg weinig moeite om “hi” te typen. Bovendien liggen de h en de i op je toetsenbord lekker… Continue reading

  • vrij aardig

    “Zo, het gaat hem al behoorlijk goed af!”, zegt de ene. “Jaaah…het gaat inderdaad vrij aardig ja”, zegt de ander. De eerste zou een trotse opa kunnen zijn, en de ander een schaatstrainer. Opa’s zien talent in ieder kleinkind. Dat is ook een heel belangrijke rol van een opa. En een trainer zou erop gericht… Continue reading

  • In je tenen zit je ziel

    Je ziel kun je niet aanraken, want het is immaterieel. René Descartes wist dit honderden jaren geleden al (1641). Nou, dat zullen we wel eens zien, René. Tuurlijk kun je je ziel wel aanraken. Maar waar zit je ziel eigenlijk? In je hart? Nee, want dan zou “met hart en ziel” een beetje dubbel zijn.… Continue reading

  • Geen kantlijnschreeuwer!

    Vroeger op school, werd ik altijd als laatste gekozen als er bij de gymles de voetbalteams werden samengesteld. Het deed me niet zoveel, want het liefst deed ik niet mee. Van huis uit kreeg ik weinig voetbalgekte mee. Mijn vader stak zijn minachting voor voetbal niet onder stoelen of banken. Hij had sowieso weinig op… Continue reading

  • Tietcrisis

    Laatst in Netwerk werd een documentaire getoond over borstvergroting en andere plastische ingrepen bij tienermeisjes. Er werd een Frans meisje van 16 gevolgd die met haar moeder naar de chirurg ging om haar nieuwe cupmaat uit te kiezen. De chirurg voerde een soort van toneelstukje op om er zeker van te zijn dat de operatie… Continue reading

  • Ongehoorde straatmuziek

    De straatmuzikant gaat bij de ingang van het station zitten. Hij legt een hoed op de grond en gaat op een klein krukje zitten. Dan pakt hij zijn gitaar. Nadat hij die wat heeft gestemd begint hij erop te spelen. Zijn lippen bewegen mee. Ik heb geen idee wat hij zingt, want ik versta hem… Continue reading

  • De dikke rode knor is stuk

    Wij hebben – net als die stripfamilie “Jan, Jans en de kinderen” –  zo’n dikke rooie huiskater. Ook op hem is model “theemuts” van toepassing. Een lief, sullig beest dat zich gezapig laat meeslepen door de kinderen. En omdat we zo dol op hem zijn draagt hij naast zijn stoere katernaam “Ivar” ook de koosnaam… Continue reading